Facebook Twitter LinkedIn Translate Favorites More Services

25-10-2002

 
Heeft Philips het wonderkastje van Jan Sloot gekraakt?

... nee, ze doen het met blauwe laser. De omvang van een gedigitaliseerde film twee
miljoen keer laten krimpen. Dat leek te kunnen met het magische kastje van Jan Sloot.
Deze elektrotechnicus vervoegde zich in maart 1999 met een nieuw compressiesysteem bij
Philips. De mannen van Philips Natlab vonden het maar raar, maar de toenmalige tweede
man Roel Pieper zag een potentiŽle goudmijn. Na zijn vertrek bij Philips verzamelde Pieper
daarom grote investeerders rond zich om Sloots 'digital coding system' alsnog op te stuwen
in de vaart der volkeren. Op de dag dat de grote deal Sloot rijk zou maken, viel hij dood neer
op het garagepad. Hij nam zijn geheim mee in zijn graf. Niemand kon chocola bakken van
dat kastje, en zelfs ingehuurde detectives kon geen enkele documentatie over de
technologie vinden. Nu blijkt Philips een optisch minischijfje te ontwikkelen met een bijna
vergelijkbare compressieratio. Er past tien uur speelfilm op een schijfje met het formaat van
een dikke creditcard. Is Sloots code alsnog gekraakt? Het lijkt er niet op. De data wordt op
het schijfje geschreven, afgespeeld en gewist met behulp van een blauwe laser. Deze 'blue
-ray' straling wordt de volgende standaard op het gebied van dvd-opslag. Over twee jaar zou
het schijfje ter grootte van een creditcard productierijp zijn. Had Natlab toch gelijk door Sloot
de deur te wijzen?